|
|
|
|
Artikelen
Wamena Interview met Joweni 1 December Solidair met West Papua Een gezond virus Kerken in oerwoud Korte Berichten
Brieven
|
Solidair met West Papua
Solidair zijn, wat houdt dat in? Al jaren strijden verschillende solidariteitsgroepen wereldwijd voor meer bekendheid voor de situatie in West Papua en vragen de aandacht van hun regering voor de mensenrechtenschendingen middels petities, demonstraties, kamervragen, lezingen, publicaties, etc. Het zijn de beruchte druppels op de gloeiende plaat waarvan het directe resultaat niet altijd zichtbaar is, maar die zeker een verschil maken en -niet in de laatste plaats- hoop bieden aan de Papua's in West Papua wiens trots en strijdbaarheid met de dag lijkt te groeien. Ook solidariteit heb je in verschillende soorten en maten, je hebt groepen die zich op politiek niveau sterk maken, anderen die humanitaire hulp verlenen, danwel middels culturele bijeenkomsten zich solidair tonen met de Papua's in West Papua. Zonder aan bepaalde acties voorbij te willen gaan, wil ik toch enkele solidariteitsacties van de afgelopen maanden de revue laten passeren.  Niek van der horst overhandigt de petitie aan Dir. Gen. van Buitenlandse zaken, de heer Sandaal Solidair met het lot van de Papua's toonden zich ongeveer 150 oud- strijders, de Nieuw Guinea-veteranen. Zij togen vrijdag de 13de (!) oktober jl. naar het Binnenhof om aldaar een petitie te overhandigen aan Dir. Gen. van Buitenlandse Zaken, de heer Sandaal. De boodschap was duidelijk: "Zet Onrecht Recht!". Een hart onder de riem voor de Papua's in Nederland maar ook voor de Papua's in West Papua. Het toeval wilde nl. dat vertegenwoordigers van de Papua-raad, Tom Beanal (vice- voorzitter van het Papua-Presidium), Willy Mandowen (Moderator Presidium) en Cecilia Sokoy (lid Foreri, Forum Reconciliatie Irian Gemeenschap) gelijktijdig de eerste internationale solidariteitsbijeen komst in Nederland bezochten. Tijdens de afsluitende bijeenkomst sprak Willie Mandowen namens het Papua-volk zijn dank uit voor de steun van deze Nieuw Guinea-veteranen. Ook solidair met de strijd van de Papua's toonden zich de deelnemers aan de eerste Internationale solidariteitsbijeenkomst, gezamenlijk georganiseerd door PaVo/Nederland, West Papua Action/ Ierland en TAPOL/London. Solidariteitsgroepen, NGO's (niet- gouvernementele organisaties), en mensenrechtenactivisten uit de gehele wereld (Duitsland, Amerika, Australië, Ierland, Canada, Groot- Brittannië, Nederland, België, Duitsland en zelfs Fiji) ontmoetten elkaar om van elkaar te leren en de problemen en mogelijkheden te bespreken inzake de strijd van de Papua's voor zelfbeschikking, mensenrechten en controle over hun gronden en grondstoffen. Ook kon men informatie uitwisselen met de gasten uit West Papua, Tom Beanal, Cicilia Sokoy en Willy Mandowen. Het congres heeft een resolutie opgesteld met belangrijke punten ten aanzien van de steun die solidariteitsgroeperingen gezamenlijk kunnen geven aan de strijd van de Papua's op verschillende gebieden en ten aanzien van acties op de verschillende fronten die bij de respectievelijke regeringen aangekaart zullen worden. Stimulerend, hoopvol en erg belangrijk voor de verdere strijd.  Eimert van Middelkoop (tweede van rechts), met van links naar rechts: Tom Beanal, Cecilia Sokoy en Willie Mandowen Nederlandse politiek en hun solidariteit met de Papua's is vooralsnog contradictio in terminis. De eerste toenadering is gezocht met het bezoek in mei dit jaar van een delegatie van enkele Nederlandse parlementsleden, en met de toezegging van Van Aartsen dat er een onderzoek zal komen naar de gebeurtenissen die geleid hebben tot de Act of Free Choice in 1969. Goed, de belangstelling op het Binnenhof neemt toe, maar om van solidariteit te spreken gaat wat ver. Dat Nederland zich in 1962 bepaald niet solidair verklaarde met het lot en de belangen van de Papua's mag duidelijk zijn. En hoewel officieel Westelijk Nieuw Guinea niet meer onder Nederlandse verantwoordelijkheid viel, was Nederland ook met de valse volksraadpleging in 1969 afwezig. Toch zijn er ook Nederlandse parlementsleden die wel opkomen voor de Papua's. Eén daarvan is Eimert van Middelkoop van het GPV, in de Binnenhofse wandelgangen al de Papua-specialist genoemd. Hij blijft de Kamer lastige vragen stellen over de situatie in West Papua. En zo ook Jan Marijnissen van de SP. Toch blijft ook Van Middelkoop hameren op realiteitszin. Tijdens de afsluitende Forumdiscussie over de invloed van solidariteitswerk op politiek en pers, op de laatste dag van de bovengenoemde solidariteitsbijeenkomst, zei hij: "Hoezeer ik mij, en met mij vele andere in Den Haag, het lot van de Papua's ook aantrek, ik blijf erop wijzen dat Nederland rekening moet houden met de huidige situatie: West Papua is een provincie van Indonesië en daar kunnen wij niet omheen. We kunnen alleen dat doen wat in ons vermogen ligt gezien de huidige politieke situatie." Nauru, Vanuatu en Tuvalu, drie kleine eilandjes in de Pacific maar met grote blijk van solidariteit, lopen internationaal aan kop in hun steun voor een onafhankelijk West Papua. Tijdens de Millenniumtop van Wereldleiders in (New York, september 2000) hebben deze drie landen de VN opgeroepen om het recht op zelfbeschikking van de Papua's te erkennen. Daarnaast maakten prominente Papua-leiders en leden van het Papua-Presidium deel uit van hun delegatie aan Zuid Pacific Forum (oktober jl.). Hoezeer de premier van Australië, Howard ook probeerde West Papua van de agenda te weren, de lobby van de delegaties van Nauru en Vanuatu met daarin prominente Papua's bleek al gewerkt te hebben. Hoewel een duidelijk standpunt van de overige landen inzake de strijd voor onafhankelijkheid niet bereikt is (het doel van de delegatie), is toch een belangrijke stap gezet in de strijd tegen de mensenrechtenschendingen. West Papua wordt officieel genoemd in het Forum-communiqué. Hierin wordt de bezorgdheid van het Forum over het geweld in West Papua geuit tegenover zowel de Indonesische regering als de onafhankelijkheidsstrijders. Er wordt voor de goede (lees: Indonesische) orde vermeld dat de Indonesische soevereiniteit over de provincie niet ter discussie staat. Toch een hart onder de riem voor de Papua's. Franzalbert Joku, een van de Papua's in de delegatie: "Al meer dan drie decennia praten we al tegen muren zonder dat er naar ons geluisterd werd, nu wordt er eindelijk naar ons geluisterd. Dit is een historisch moment voor West Papua." Het communiqué geeft de Papua's een belangrijke basis voor verdere onderhandelingen met overige Forum-landen, waaronder Australië. De strijd van de Papua's voor onafhankelijkheid duurt al 38 jaar en zal ook vandaag of morgen niet afgelopen zijn. En zeker niet op 1 december waarop velen de hoop hebben gevestigd. Duidelijk is dat het Papua-volk, officieel sinds het 2de Nationale Papua-congres vertegenwoordigd in het Papua-Presidium, alle hulp kan gebruiken. Alle vormen van solidariteit zijn essentieel voor de aspiraties van de Papua's. Tot slot: Wil je iets meer weten over solidariteitsgroepen voor West Papua (op politiek, humanitair of cultureel gebied), schrijf of e-mail (west_papua@hotmail.com) ons of neem contact op met de Stichting PaVo die actief is op het gebied van informatievoorziening en lobby van de politiek en de media. |
| [ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ] |