West Papua Courier
Home Archief Links Contact
Nummer 4 - 2000
 
Artikelen
Wamena
Interview met Joweni
1 December
Solidair met West Papua
Een gezond virus
Kerken in oerwoud

Korte Berichten
Ordetroepen moeten stoppen
Bemiddelaar Suebu
Compromis over vlag
Onrust door Vlag
Autonomie voor Aceh en Irian

Brieven
KomPemPa

Een gezond virus

Een reisverslag

Piet Zevenbergen, een trouwe lezer van de WPC en geen onbekende in de Papua-gemeenschap in Nederland, vroeg zijn familie en vrienden hem voor zijn zestigste verjaardag geld te geven dat hij tijdens zijn reis naar West Papua wilde overhandigen aan Pater Nico Dister voor het kindertehuis Putri Kerahima in Sentani. Tevens heeft hij voor verdere ondersteuning een stichting opgericht. In augustus heeft hij het kindertehuis bezocht en het geldbedrag overhandigd. Zijn ervaringen laten wij u, in verkorte vorm, graag lezen.

Wij vertrokken op 13 augustus jl. en kwamen 15 augustus op op Biak aan. De eerste plaats van bestemming, omdat we hier vrienden hebben wonen die ons veel van het eiland hebben laten zien. Op 17 augustus vlogen we door naar Sentani, waar we opgewacht werden door de familie Rumbino bij wie we onderdak kregen. Hun huis lag vlakbij het klooster van de Franciscanen waar ook pater Nico Dister woont, en waar we 's avonds dus gelijk maar even zijn langsgegaan om een afspraak te maken voor de volgende dag. Na eerst koffie te hebben gedronken, vertelden wij hem het doel van onze reis. U kunt zich voorstellen dat hij blij verrast was met het geld. Gelijk daarna zijn we naar zijn kindertehuis gegaan, ook in Sentani, waar we veel hebben kunnen zien en dia's hebben gemaakt.
Pater Dister met enkele kinderen
Enkele kinderen en zusters met pater Nico Dister van het kindertehuis

Het kindertehuis heeft de naam 'Yayasa (Stichting) Putri Kerahima Irian Jaya'. Het bestaat uit diverse paviljoens waar geslapen en gegeten wordt. Ook zijn er schoollokalen op het terrein. Alles maakt een goede indruk op ons; geen luxe, maar alles is schoon en goed geordend en de kinderen zijn bijzonder opgewekt. De kosten, zo vertelde Nico Dister, om het tehuis te runnen zijn hoog. Met onze bijdrage van ƒ 1500,- kon de 160 kinderen een maand lang ziekenhuiszorg gegarandeerd worden. U begrijpt dat er dus nog veel meer geld bij moet, gelukkig is er in Nederland nog een andere stichting die hem ondersteunt.
Enkele dagen later zijn we naar Merauke, in het zuiden, gevlogen waar de stichting 'Papoeajeugd Naar School' een aantal kinderen heeft. Deze kinderen worden via adoptie-ouders in Nederland ondersteund. Ook dit gaat via een klooster waar broeders en paters hun medewerking aan de stichting verlenen. Ons doel was onze pleegzoon Julianus op te zoeken, maar die was met school op een project bezig, zo'n twee uur het binnenland in. Omdat de wegen slecht zijn was het niet mogelijk daar even naar toe te gaan of hem even naar de stad te laten komen, wat heel erg jammer was.
De vakantie vloog om en voor je het weet zit je weer in het vliegtuig op weg naar huis. De laatste dagen waren best emotioneel, omdat je weer afscheid moet nemen van mensen waar je om bent gaan geven. Ooit vertelde iemand ons dat al je eenmaal in West Papua bent geweest, je besmet bent met een gezond virus. Dat virus heb ik al 48 jaar en ik kan en wil niet zonder.

Piet Zevenbergen  

< Vorig | Volgend >
 
[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]