West Papua

Ze hebben je verkracht,
je borsten afgesneden.
Geslagen en geschopt,
vertrapt, en zelfs je mannelijkheid
ontnomen en vele malen je de dood ingejaagd
en wonderlijk genoeg kom je er steeds weer bovenop.

Je bent mooi en sterk, je ogen spreken
en zeg ik jou wat ik voor je voel.
Onbeschrijfelijk veel houd ik van jou.
Je bent mijn alles, heel mijn leven ben ik deel van jou,
kan niet zonder jou en voel de helse pijn die je ondergaat.

Als ik weer even bij je ben, zoals juist nu,
geniet ik van je bergen en je stranden.
Geniet ik van je mensen om me heen.
Mijn God, wat ben je mooi.
Nooit zag ik zulke warme ogen,
oprecht en eerlijker nooit meegemaakt.

Mijn land, mijn volk, ik bezit je niet maar toch
bne je aanwezig in al mijn vezels.
Begroeten mag ik nu de Morgenster* en zachtjes
bezing ik jou.
Hai Tanah Ku Papua.**

Piet Zevenbergen

Het gedicht is geschreven tijdens bezoek aan Biak, West Papua, 16-08-2000.
* De naam van de Papua-vlag
** Het West Papua volkslied

< Vorig | Volgend >
[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]