Feiten & Meningen

In deze rubriek wordt een aantal mensen om hun mening gevraagd over een bepaald onderwerp met betrekking tot de situatie in West Papua, of wordt er informatie gegeven over en bepaald onderwerp aan de hand van een rijtje feiten/chronologische gebeurtenissen. Dit keer vroeg ik onderstaande personen om hun mening over het volgende.
Vien Sawor

Indonesië zit in een crisis, het gaat economisch nog steeds slecht, de president verliest het vertrouwen van de bevolking en ook het parlement geeft aan snel af te willen van Gus Dur. Bestuurlijk is het een chaos en men heeft geen tijd voor de toenemende onrust in de verschillende provincies. De rust op Kalimantan tussen de oorspronkelijke bewoners de Dayaks en de immigranten, de Madurezen, lijkt weer te zijn teruggekeerd maar kan elk moment weer oplaaien. Hetzelfde geldt voor het conflict op de Molukken. Het lijkt weer rustig maar elk incident kan weer voor nieuwe uitbarstingen van geweld zorgen. De vredesbesprekingen tussen Jakarta en de GAM/vrijheidsstrijders van Aceh lijken opnieuw in een impasse omdat ook hier het geweld tegen de bevolking van Aceh gewoon doorgaat. Intussen is het proces van dialoog met West Papua weer op een laag pitje gezet. Het Papua-Presidium dat tijdens het 2de nationale Volkscongres afgelopen jaar is gekozen en de belangen van de bevolking vertegenwoordigt blijft via dialoog proberen de aspiraties van de Papua's kenbaar te maken aan het centrale gezag in Jakarta, maar deze reageert met harde hand: leiders worden vastgezet in afwachting van hun proces, de militaire aanwezigheid vergroot en demonstranten worden opgepakt, soms met dodelijke afloop. Al met al lijkt er van het democratiseringsproces in Indonesië weinig terecht te komen, en lijkt Indonesië hard op weg naar grotere chaos. Intussen lijkt openlijke steun van de Nederlandse voor de Papua's achterwege te blijven (zo ook in 1963), omdat het nog altijd de zgn. integriteit van Indonesië steunt en in het democratiseringsproces gelooft. De vraagstelling luidt: Verschuilt Nederland zich niet te lang achter dit argument en zo ja, wat zou Nederland volgens jou kunnen doen?

"Om eerlijk te zijn verwacht ik weinig van de Nederlandse regering, het vertrouwen dat Papua's in de Nederlandse regering had is lang geleden al beschaamd. In 1963, met de totstandkoming van de Act of Free Choice heeft Nederland het al laten afweten. Natuurlijk had niet alleen Nederland er schuld aan, het gebeurde ook onder grote druk van de VS, maar er werden allerlei valse beloftes gemaakt. Er werd de Papua's, vertegenwoordigt door o.a. de heer Jouwe en Tanggahma, belooft dat ze mochten meebeslissen in de Act of Free Choice, en dat terwijl de zaak allang beslist en uitgemaakt was. Persoonlijk heb ik ook weinig vertrouwen in het onderzoek door de Nederlandse regering naar de gang van zaken rond de overdracht van Nederlands Nieuw Guinea. Nederland zat hartstikke fout, dat blijkt ook weer uit het recente onderzoek van de historicus Hans Meijer. Het feit dat Nederland zelf de zaak heropent maakt me sceptisch, het is een enorme beerput die dan geopend wordt waar de Nederlandse regering beslist niet op zit te wachten. Het zal dan blijken dat er bloed kleeft aan de Nederlandse staat, het bloed van het volk van de Papua's. Op zo'n dag als vandaag (bevrijdingsdag 5 mei, V.S.) en vier mei, dan herdenken ze de verworven vrijheid en de slachtoffers van de 2de Wereldoorlog en terecht uiteraard. Wat me dan toch cynisch maakt is het feit dat Nederland zelf 5 jaar oorlog heeft gekend, maar de oorlog die al meer dan 38 in West Papua aan de gang is en waar ze zelf verantwoordelijkheid voor draagt vergeten lijkt te zijn. Nederland zou moeten beginnen met haar fouten te erkennen. Verder zullen we het toch zelf moeten doen ben ik bang, omdat Nederland zich niet op politiek vlak zal uitspreken voor de onafhankelijkheid van West Papua. Want daar gaat het om, onafhankelijkheid en niet autonomie. Er zijn al teveel slachtoffers gevallen, en er zullen nog meer slachtoffers vallen en die zijn niet gevallen voor een autonome staat Papua. Nederland heeft toch ook niet 5 jaar lang verzet gepleegd om daarna een autonome staat binnen het Duitse rijk te zijn? De Papua's willen onafhankelijkheid en niets minder, dat was zo voordat ze verkocht werden aan Indonesië en dat is nog steeds zo. Het zou de Nederlandse staat in ieder geval sieren als ze openlijk zouden toegeven dat ze destijds fout zaten."
Adolina Asmuruf, West Papua-activiste

"Mijn antwoord heeft geen speciale kleur behalve dat het een beetje moet helpen aan de goede zaak. Mijn opinie over de situatie in Indonesië heb ik al publiekelijk gegeven, vooral in Nederlands Dagblad, maar ook in Trouw. Het komt in het kort hierop neer dat het afgelopen moet zijn met de zgn. diplomatieke rol van Nederland; er is integendeel sprake van een schuldig zwijgen. Na een gesprek met John Rumbiak (directeur IHRSTAD, mensenrechteninstituut, Jayapura, V.S.) ben ik er dieper van overtuigd dan ooit dat de neutrale rol van Nederland oorzaak is van het zwijgen van bijv. de Afrikaanse landen. Wat Wahid betreft en het lot van de probleemgebieden ben ik van mening dat we Wahid zo min mogelijk moeten schaden, maar steeds in het oog moeten houden dat Megawati een risico is omdat zij de idealen van haar vader dient: de eenheidsstaat. Overigens geloof ik niet dat hij zo vlug tuimelt, maar het vergt natuurlijk wel enkele presidenten voor de kliek rond Soeharto is opgeruimd, maar dan nog. Het is dus voor Nederland en voor ons in dat opzicht op eieren lopen, maar we moeten duidelijk maken dat federalisering voor iedereen beter is. Dat dient zelfs Nederland uit te dragen. Het beste kan dat via de Europese Unie. Er is politiek gezien in Nederland voor West-Papua veel te doen. Jullie brief (WPC nr. 1, 2001, V.S.) is prima, maar een oud-marinier opperde om bijv. op 17 augustus a.s. zoveel mogelijk de Kejora (vlag van West Papua, V.S.) uit te hangen, halfstok en evt. met een zwarte wimpel. Als de oud-strijders (en de Zuid-Molukkers met hun vlag?) dat doen is het al een hele vertoning. Ik zie wel kans het financieren van die vlag mede te bewerkstelligen. Het is dan een kwestie van mensen opbellen en vlaggen versturen. En het is weer eens wat anders dan moties en demonstratietochten. We moeten kakelen voor het ei gelegd kan worden. Politiek gesproken moet er een nauwere band komen met de pressiegroepen in Australië met c.c. aan de Nederlandse politieke partijen. Aan BuZa heb je niets."
Dr. Kees Lagerberg, cultureel antropoloog, voormalig bestuursambtenaar Ned. Nieuw Guinea.

"Mijn overtuiging is dat we eens vrij zullen zijn. Ik weet niet of ik dat nog meemaak, misschien mijn kinderen of mijn kleinkinderen, maar eens zullen we onafhankelijk zijn dat is zeker. Ons lot ligt in de handen van God, en onze onafhankelijkheid is slechts een kwestie van tijd. Ik ben niet bang voor de toekomst van de Papua's. Het kan niet anders dan dat Indonesië zichzelf vroeg of laat ten gronde richt. Alle dictatoriale staten zullen vroeg of laat ten onder gaan. Kijk maar naar de voormalige Sovjet Unie, de apartheid in Zuid Afrika, en andere koloniale mogendheden, het zal hetzelfde gaan met de Javaanse overheersing. De basis van Indonesië is nl. al fout: Indonesië bestond en bestaat uit verschillende bevolkingsgroepen, verschillende suku's en vorstendommen. Alleen door Nederlands koloniaal bestuur gebeurde het dat Java een bestuurlijk centrum werd. Toen werd de kiem gelegd voor de Javaanse hegemonie. De Indonesische eenheidsstaat is dus een kunstmatige eenheid, het is de strijd van de Javaanse presidenten, generaals, ministers die de overige volkeren wil overheersen. Het gaat hier niet om wat Indonesiërs willen, maar om wat de Javaanse overheersers willen. De overigen provinciën zijn alleen met de punt van de bajonet bij Java gehouden. Maar de stemmen om zich los te maken van de Javaanse overheersing worden almaar luider, en dan heb ik het niet alleen over West Papua, Aceh en de Molukken. Ook noord en zuid Sulawesie, de kleine Sunda eilanden, ik hoorde zelfs dat er onrust is op Bali. Nederland houdt zich vooralsnog afzijdig omdat het zich moreel verplicht voelt om Indonesië te steunen. Het heeft 350 jaar lang koloniaal bewind gevoerd over Indië en de vele rijkdommen ervan heeft Nederland rijk gemaakt, ze hebben dus veel aan het land te danken. Ze zijn daarom bereid de Papua's op te offeren om hun goede relatie met Indonesië in stand te houden. Ik geloof echter heilig dat het Indonesië van nu als een kaartenhuis in elkaar zal vallen en de ondergang van Java zal onze vrijheid zijn."
Nicolaas Jouwe, Papua-leider in ballingschap

"Het is maar de vraag of de Nederlandse politiek nog in het democratiseringsproces van Indonesië gelooft. Als Wahid verdwijnt ligt het in de lijn van de verwachting dat Megawati Soekarnoputri, kakak opvolgt. Van daadkracht en visie heeft ze nog geen blijk gegeven. Kamerbreed en in Europees verband wordt krampachtig de zogenaamde integriteit van Indonesië gesteund. Daar is op zich niets mis mee. Maar het neemt niet weg dat het volkomen legitiem is en ook vanuit het perspectief van het verleden, dat Nederland opkomt voor de belangen van de Papua's. Echter tot nu toe kunnen we niet anders constateren dat met een verbijsterend cynisme de Nederlandse politiek zich afwendt van wat er werkelijk gebeurt met het Papua-volk. Men wil ook niets weten van de beloften destijds aan het volk gedaan. Er verandert niets ten goede voor de Papua's, de schendingen van de mensenrechten gaan gewoon door. Concreet: de stille diplomatie werkt niet!! Wel opkomen voor de rechten van de mens waar ter wereld, behalve in West Papua! Politieke schizofrenie en selectieve verontwaardiging! De geschiedenis van Nederland en de Papua's behoort tot de donkerste bladzijden uit onze buitenlandse politiek. Maar het kan nog. Het Onrecht kan nog Recht gezet worden! Waar Indonesië willen en wetens het bestuurlijk heeft laten liggen moet Nederland de stille diplomatie verlaten en Indonesië aanspreken op de actuele situatie van de Papua's in West Papua. Nl. schending van de mensenrechten, militaire onderdrukking, onderontwikkeling, culturele afbraak, vernietiging van het milieu, economische uitbuiting is aan de orde van elke dag! Ik moet mij sterk vergissen maar ik vermoed dat de uitslag van het onderzoek van Hans Meijer een voorbode is van andere onthullingen waarvan de uitkomsten zeer pijnlijk zullen zijn voor Nederland. Als Nederland dan het gezicht niet helemaal wil verliezen moet het nu opkomen voor de belangen van het Papua-volk. Zolang dat niet gebeurt schaam ik mij Nederlander te zijn!"
Niek van der Horst, 61 jaar, werktuigbouwkundige, Voorzitter stichting Pro Papua, Oud marinier, Nieuw Guinea-veteraan.

Relaties tussen Nederland en Indonesië
"Een eeuwenoude relatie tussen Nederland en Indonesië is er een van vallen en opstaan. Maar onderdoor blijft de band op alle lagen een hechte. Immers beide landen (volken?) hebben een gemeenschappelijke geschiedenis. Dit uit zich in culturele, sociale en politieke vormen van samenwerken.
Relaties tussen Nederland en Papua is vrij recent en is er eveneens een van vallen en opstaan. Het laatste stukje 'Nederland' ligt verscholen in het onherbergzame Papua met haar bewoners. Nederland opende voor de Papua's de weg naar een politieke toekomst.
Relatie tussen Indonesië en Papua is zeer recent en zeer traumatisch en verdrietig. Hier is geen bodem voor een langdurige partnerschap gelegd voor nu en inde toekomst. In een kunstmatig bijeengehouden Indonesië ontbreekt enig plaats voor welke groep dan ook voor de Javaanse overheersing.
Toekomstige relatie tussen Nederland-Indonesië en Papua bestaan uit meerdere positieve elementen. Echter de kans van slagen ligt in een historische terugblik naar de fundamenten waarop deze relatie is gebouwd. Alleen bij een grondige en gedegen analyse van de onderlinge relaties in het verleden en heden kan een nieuwe relatie opbloeien die recht doet aan de oude, bestaande en toekomstige banden.
De toekomst van Papua is eveneens aan een kritische blik onderhevig. Immers de term 'Papua' is een er van vreemde makelij en herkomst. De volken in Papua zullen zich hier terdege van moeten vergewissen anders komt er in Papua een intern conflict dat gebaseerd is op een gedwongen samensmelting van de individuele stammen, groepen en verbanden die zonder enig inspraak opgaan (verdwijnen) in een eenheid waarvan de dominante groepen de dienst uitmaken. De samenstelling van de volken in Papua vragen om een herbezinning van de onderlinge verhoudingen. Tevens moet er aan worden gewerkt om in een Vrije Staat Papua elk volk haar eigen plaats te geven en die op basis van vrijwilligheid mee te laten doen in een grotere Vrije Staat Papua waarbij het element Referendum centraal staat voor elke vorm van besluitvorming aangaande de vrijheden van elke afzonderlijke stam, groep en/of verband."
Viktor Kaisiëpo, Mensen- en Inheemse Rechten-expert

De crisis in Indonesië is een feit en daar moeten wij, het West Papuase volk, gebruik van maken. En niet zoals sommige "Papoea-leiders", die ervoor kiezen om deel te blijven uitmaken van de Indonesische Eenheidsstaat (de NKRI), en die met alternatieven komen zoals het Indonesische Speciale Autonomie aanbod. We moeten gebruik maken van de situatie. We kunnen bijvoorbeeld de sympathie van het Indonesische volk winnen door hun duidelijk te maken dat:
  1. de ware vijand het Grote Kapitaal is, en niet het West Papuase volk;
  2. zij,'economisch gezien' geen verliezers hoeven te zijn bij onze politieke overwinning, een politiek onafhankelijk West Papua;
  3. de vijand niet het Indonesische volk is, maar allen en ieder die tot 'knechten' van het koloniale/ imperialistische apparaat behoren.
Wees realistisch, want het enige alternatief/antwoord op kolonialisme/imperialisme is de AFSCHAFFING ervan.
Wat de Nederlandse regering betreft, heeft Nederland om 'hun economische belangen' veilig te stellen OPZETTELIJK verloren, alleen daarom kon er sprake zijn van 'ONVERMIJDELIJKHEID'. SCHULD blijft SCHULD totdat deze is ingelost.
Oridek Ap, Redacteur KomPemPa (Komentar Pemuda Papua)

"The Dutch Government supports the position of Indonesia, claiming that giving wider autonomy to conflict areas is the solution to this decades old conflict. However, the West Papuans have rejected this offer. Adopting this position only contributes to worsening the conflict and not resolving it. In the meantime, Human Rights violations continue to be perpetrated and the Dutch Government should be able take a more active stance in the situation, as Human Rights are a matter of international concern, and not an internal matter of one country. On a more urgent note, these are appeals by ELHSAM in which the Dutch Government should support us (diplomatically or publicly) by urging Indonesia to:
· release all the political prisoners of conscience, captured as they were exercising their right to express opinion freely;
· stop using repressive measures against the people of West Papua when they exercise their right to express their desire for self-determination, and withdraw the troops deployed in West Papua, including the 15,000 extra military personnel that arrived more recently.
· investigate all human rights abuses committed by the Indonesian military and police, in the past and present, and bring the perpetrators to justice. This is the most strategic way to end impunity for human rights abuses, and for the people to see justice enacted.
· suspend the offer of autonomy to West Papua and urge instead that dialogue to discuss the problems be held, in an attempt to arrive to a true solution.
With the Dutch Government, the Dutch people, Parliament, NGOs, the Papuan community living in the Netherlands should do more. The Papuan community in the Netherlands has a definite responsibility to their People to plead its case to the Dutch civil society and Government."
Leonie Tanggahma, 26 jaar, medewerkster ELS-HAM/Europa

< Vorig | Volgend >
[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]