Jakarta gaat overstag

Bijzondere autonomie voor West Papua

Door Z. Sawor

Op maandag 22 oktober jl. kon eindelijk na lange beraadslaging en discussies in het Indonesische parlement (DPR) de wet voor de zgn. bijzondere autonomie (OTSUS) voor West Papua aangenomen worden. President Megawati Soekarnoputri, net uit de APEC-conferentie (Asia Pacific Economic Cooperation) van Shanghai op het vliegveld Halim Perdanakusuma aangekomen, belegde meteen een speciale vergadering met haar ministers om de wet voor bijzondere autonomie voor West Papua te bespreken. De door de provincie zelf gevraagde 80% van de revenuen voor mijnbouw werd niet gehonoreerd, dit werd 70%. Na afloop van de zitting van het parlement, waar de wet werd goedgekeurd, was gouverneur van Papua, Jaap Solosa, echter ingenomen met de verkregen resultaten.

Belangrijkste elementen
Wat zijn nu de belangrijkste elementen in de wet voor bijzondere autonomie?

80% van de revenuen van producten uit land en zee, dus bosbouw en visserij blijven in het land voor de opbouw en ontwikkeling van het land zelf;
70% van de revenuen uit de mijnbouw (olie, gas, koper, goud, zilver etc.) blijven ook in het land met een clausule in de wet voor een herziening na 25 jaar;
De nationale symbolen, de "Morgenster" vlag en het volkslied "Hai, Tanahku Papua" mogen weer van Jakarta in ere hersteld worden, nadat dit bewind onder aanvoering van Megawati Soekarnoputri deze symbolen had verboden;
De oorspronkelijke naam van het land, Papua of West Papua, mag weer worden gebruikt;
De minister van Binnenlandse Zaken, gen. Hari Sabarno kondigde verder aan, dat Jakarta voornemens was om de begroting van volgend jaar te verhogen van Rp 3.5 triljoen (US$ 350.000) naar Rp 6 triljoen. Verder zal voor de gezondheidszorg en onderwijs van Papua´s gelden van de centrale pot worden beschikbaar gesteld. Hij hoopte echter dat het parlement de regering zou steunen in het vinden van geldbronnen om te voldoen aan deze verhoging van de begroting voor West Papua.

Reactie van het PDP
Het PDP (Presidium Dewan Papua, het presidium en Panel) de spreekbuis van het Papua-volk heeft op 20 oktober jl. een statement uitgegeven. Dit gebeurde na de bijzondere vergadering op 19 en 20 oktober jl. in hotel Mutiara, Port Numbay, naar aanleiding van de recente ontwikkelingen met betrekking tot West Papua. De statement luidt als volgt:
1. Aan leiders en volken van het Pacific Forum spreekt het presidium haar hoge waardering uit voor de getoonde solidariteit en steun aan de gevoerde vreedzame strijd langs overleg op basis van dialoog voor de teruggave van het recht op soevereiniteit van West Papua, welke sinds 1 december 1961 een feit was. Het presidium dringt er bij de regeringen van Nederland, Indonesië, Verenigde Staten van Amerika en Verenigde Naties op aan om eerlijk en verantwoordelijk hun rol in de politieke samenzwering met betrekking tot de status van het Papua land (Nederlands Nieuw Guinea of West Irian) opnieuw te bezien.
2. Aan het Nationale Bevrijdingsleger (TPN-OPM), dat 36 jaar de strijd voert voor de vrijheid en onafhankelijkheid van West Papua, spreekt het presidium namens het gehele West Papua-volk haar hoogste waardering uit en roept het TPN-OPM tevens op de gewapende confrontatie te beëindigen en samen op vreedzame wijze door middel van politiek overleg en dialoog te trachten het recht op soevereiniteit terug te geven aan het Papua-volk.
3. Het Indonesische Nationale Leger en de Nationale Politie van de Indonesische Republiek wordt opgeroepen hun repressieve militaire optreden dat al duizenden Papua- slachtoffers heeft gekost te beëindigen en langs vreedzame en menselijke weg de grondrechten van de Papua´s te eerbiedigen. Het leger en de politie wordt opgeroepen de West Papua politiek langs vreedzame manier door middel van politieke dialoog op te lossen.
4. Met betrekking tot de "bijzondere autonomie voor West Papua" verklaart het presidium, dat dat overeenkomstig de wil van de regering van Indonesië was, en pas nadat het Papua-volk massaal om de teruggave van het recht op soevereiniteit vroeg. De politiek van de regering van Indonesië is er in feite niet opgericht niet om een vreedzame oplossing te vinden voor de West Papua-zaak. Het is vorm van sociaal politiek contract, waarbij de regering niet alleen de aspiraties van het Papua-volk negeert, maar met arrogantie streeft naar het ongedaan maken van de werkelijke substantie van de zaak door voortdurend haar macht op te leggen.

De situatie van de bijzondere autonomie voor West Papua is een situatie, waarbij het lot van het Papua-volk wederom door anderen wordt beslist over de hoofden heen van Papua´s, zoals dat ook gebeurde in de New York-overeenkomst van 1962 en de zgn. daad van vrije keuze in 1969.

Ten aanzien van deze politiek, dringt het Papua-volk er bij de Centrale regering, de volksvertegenwoordiging (DPR), de provinciale regering en de provinciale raad (DPRD) op aan, dat elk politieke besluit met betrekking tot het Papua-volk teruggegeven moet worden aan de wil en de soevereiniteit van het Papua-volk. Hierdoor verwerpt het PDP (de volksraad) de "bijzondere autonomie voor Papua" namens het Papua-volk en zal op vreedzame en democratische wijze voortdurend blijven streven naar het teruggeven van het recht op soevereiniteit van het Papua-volk. Opbouw en ontwikkeling zijn rechten die aan het volk toebehoren en de regering is verplicht zulks te doen zonder de politieke aspiraties van het volk te negeren. De essentie van de strijd van het Papua-volk is helemaal niet het opeisen van de bijzondere autonomie, maar de eis voor het scheppen van een dialoog voor het rechtzetten van de geschiedenis van Papua, het rechtzetten van het politieke recht van land en volk van Papua.
5. Het Papua-volk is erg teleurgesteld ten aanzien van het besluit van de regering dat duidelijk politieke discriminatie inhoudt. Met het volk van Aceh tracht de centrale regering voortdurend in dialoog te gaan, terwijl voor het Papua-volk een oplossing via dialoog langs vreedzame weg wordt afgewezen. Dit ondanks het feit dat sinds het grote Papua Mubes (overleg) van 2000, het 2e Nationale Congres van 2000 tot op heden, het Papua-volk voortdurend trouw in haar eis is gebleven voor politieke dialoog tussen het Papua-volk en de regering van de Republiek Indonesië. De regering van de Republik Indonesia is verplicht de achtergrond van haar politieke discriminatie t.a.v. de zaak van Aceh en die van Papua duidelijk te maken.
6. Het Papua-volk heeft een evaluatie gemaakt ten aanzien van de aanhouding en het rechterlijke proces van de leden van het presidium en het panel, die worden verdacht van subversieve activiteiten tegen de staat, en komt tot de conclusie dat een dergelijk proces in principe tegen het gehele Papua-volk is gericht. Het Papua-volk steunt het streven naar de handhaving van de suprematie van het recht, maar de regering van de RI moet de wil en de wijsheid hebben om de Papua-zaak via de politieke weg op te lossen overeenkomstig de rechtsgang (arrestatie, vasthouden, voorgeleiden) van het Papua-volk.
Aan het gehele Papua-volk wordt een beroep gedaan om te strijden tegen elke vorm van provocatie en pogingen tot internationale laster, verdeel- en heerspolitiek (devide et impera). Het moet voortdurend trachten de eenheid te bewaren in de strijdlust van het nationalisme van het Papua-volk. Met dit besef dringt het PDP er bij alle componenten van het Papua-volk op aan om pro-actief bezig te zijn met consolidatie en reconciliatie gebaseerd op strijdlust voor Eén Volk - Eén Geest. Elke Papua moet trachten zich in te houden om elkaar in niet in diskrediet te brengen, want de politieke strijd voor de teruggave van het Recht op de Soevereiniteit van het Papua-volk is zuiver uit het diepst van het hart van alle zonen en dochters van het Papua-land.

Jayapura, 20 oktober 2001

Namens het Papua-volk
Presidium Dewan Papua
Theys Hiyo Eluay
Ds. Herman Awom, Moderator
Thaha Mohammad Alhamid, Secretaris-generaal
(Mede ondertekend door 25 panelleden.)

Wakker geschud
De Indonesische leiders, inclusief Megawati Soekarnoputri, zijn wakker geschud door de sterke drang van de Papua's naar onafhankelijkheid. Zij hebben de Papua´s en hun onafhankelijkheidsbeweging tot op heden niet als een serieuze bedreiging gezien. Nu na de val van de repressieve regering van Soeharto op 21 mei 1998 het Indonesische volk, dat jarenlang gebukt ging onder het dictatorschap van dit regime, het hef in eigen hand neemt en meer vrijheid eist zijn de Indonesische leiders uit hun droom wakker geschud. Ook de Papua´s hebben van de zogeheten reformatiepolitiek van de presidenten Habibie en Wahid gebruik gemaakt en eisen hun lang gekoesterde wens, nl. volledige vrijheid en onafhankelijkheid Zo was daar reeds op 26 februari 1999 de groep van 100 Papua's (Tim-100), onder leiding van Tom Beanal, die in de Istana Merdeka van Jakarta onomwonden om de volledige onafhankelijkheid voor West Papua vroeg. Ook het grote overleg, Mubes, in Sentani van 23-26 februari 2000, gevolgd door het Tweede Nationale Congres van 29 mei - 4 juli 2000 zijn duidelijke manifestaties van de politieke aspiraties van het Papua-volk voor de vrijheid en onafhankelijkheid.

Terechte afwijzing
Nu biedt de regering Megawati de bijzondere autonomie aan in plaats van volledige onafhankelijkheid. Het Presidium heeft in haar verklaring deze bijzondere autonomie afgewezen, en terecht. Papua´s kennen het Indonesische politieke spel, het gesjoemel maar al te goed. Het zou te gemakkelijk zijn nu ineens te geloven dat de bijzondere autonomie hen iets beters oplevert dan hetgeen ze tot nu toe gekregen hebben. Om maar een voor de hand liggend voorbeeld te noemen: alle belangrijke functies in het gouvernementskantoren worden voor 90% nog steeds door Indonesiërs bezet. Dit is gedurende afgelopen jaren niet veranderd, vorig jaar nog nam ik een kijkje gaan in het centrum van het gouvernement in DOK II, Jayapura, en een aantal banken in Jayapura en Biak: het aantal kroeskoppen is op één hand tellen. Mijn vrees is dat het in het bestuur van de bijzondere autonomie niet anders zal gaan mede aangezien Soeharto-aanhangers van de Golkar nog steeds stevig in het zadel zitten. Zij zijn het immers ook die president Wahid van zijn zadel gewipt. Ook het leger en politie zitten nog steeds stevig in het zadel, zij zullen de Papua´s bij eventuele implementatie van de Bijzondere autonomie erg moeilijk maken. Daarom is mijns inziens bijzondere autonomie geen oplossing voor de toekomst van de Papua´s, maar volledige onafhankelijkheid.

(Bronnen: The Jakarta Post, Kompas, AD)

< Vorig | Volgend >

[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]