Indonesische economie in de gevarenzone

Zacharias Sawor

In het dagblad Kompas van 6 augustus 2001 gaf de econoom A. Tony Prasetianto een analyse met betrekking tot de economische situatie in Indonesië. Dit artikel, aangevuld met ander nieuws uit Indonesië, gaf een interessante en eerlijke analyse. Prasentianto gaf hiermee signaal aan de pas aangetreden regering Megawati, die voornemens was de economie op te krikken en de corruptie te bestrijden. Bij het aantreden van het Kabinet Megawati waren de gemoederen, zowel in het binnen- als buitenland, dan ook positief gestemd. De koers van de Indonesische Rupiah ten opzichte van de dollar steeg tot 9.400 Rupiah per dollar en de hoop was zelfs gevestigd op 8000 Rupiah per dollar.

Oorzaken
Toch zou het kabinet Megawati geen goede nachtrust hebben, omdat zij en haar ministers geconfronteerd waren met een aantal grote problemen in het land, met name de toenemende schuldenlast aan het binnen- en buitenland en de aanhoudende corruptie die moeilijk te bestrijden is. Daarbij kwam nog de onrustige binnenlandse situatie op de Molukken (Ambon) en Poso (Sulawesi), de aanhoudende religieuze oorlog tussen de moslims en de christenen, het onafhankelijkheidsstreven van Aceh en West Papua, en de etnische opstanden op Kalimantan (Sampit) en op Sulawesi (Poso).
In zijn artikel noemt Prasetianto vier punten die de huidige economische malaise veroorzaakten. Deze zijn als volgt samen te vatten:
  1. Het moeilijke dilemma van de regering het begrotingstekort (deficit) te vullen, nu zij zich geconfronteerd ziet met de steeds oplopende schuldenlast van het buitenland en ook binnenlandse schulden.
  2. Het zoeken naar een oplossing om de bijna failliete nationale banken (BPPN, Penyehatan Perbankan Nasional) weer gezond te maken, zodat zij leningen aan het bedrijfsleven kunnen verstrekken om de bedrijvigheid weer tot stand te brengen. De regering zal dus moeten trachten te voorkomen dat de Nationale banken het proces van liquidatie tegemoet gaan.
  3. De teruglopende investeringen in de kleine, middelgrote, grote nationale en internationale bedrijven. Immers door de instabiele politieke situatie in het land is het bedrijfsleven voorzichtig geworden met het verstrekken van kapitaal aan de bedrijven om de grote werkloosheid te bestrijden.
Buitenlandse schuldenlast
Tot april 2001 bedroeg de totale schuldenlast van Indonesië volgens de cijfers van de Indonesische Centrale Bank, US $139 miljard, waarvan 72, 28 miljard (52%) op het conto van de regering komt en 66,72 miljard (48%) aan de particulieren toe te schrijven was. Deze schuldenlast is vergeleken met het jaar 1999 en 2000 gedaald van resp. van US $148 en $141 miljard naar $139 miljard. Toch blijft het een zwaar blok aan het been van de regering Megawati. Gezien de slechte vooruitzichten, voorzag de heer Prasentianto moeilijkheden voor de regering. Als Indonesië inderdaad trouw zijn belofte nakomt en aan de jaarlijkse aflossingen voldoet dan zal het de volgende bedragen moeten betalen aan de crediteur, nl. Papua´s in protest Donorlanden en -organisaties
De donorlanden en donororganisaties, verenigd in de zogeheten CGI-groep (Consultative Group on Indonesia), verstrekken jaarlijks een bedrag van $ 4 - 6 miljard aan Indonesië om het begrotingstekort aan te vullen. Voor het jaar 2001 werd een bedrag van $ 4.7 miljard verstrekt. De regering van de vml. president K.H. Abdurrahman Wahid wilde aanvankelijk de lening op een bedrag van 4.1 miljard zetten om de schuldenlast wat te matigen, maar heeft deze uiteindelijk toch opgeschroefd naar 4.7 miljard. Voor dit lopende jaar 2002 voorziet de minister van het Nationale Plan Bureau, de in Rotterdam afgestudeerde econoom Kwik Kian Gie, een hogere lening in verband met de aflossing van de leningen, die in dit jaar moeten plaatsvinden.

Natuurrampen
Naast de bovengenoemde problemen die de Indonesische economie teisteren, is er de grote overstroming in Jakarta en andere plaatsen in Indonesië hetgeen leidde tot enorme schade aan wegen, gebouwen, woonhuizen, etc. Jakarta stond gedurende een geruime tijd onder water, hierbij vielen enige duizenden slachtoffers. Om deze enorme schade te herstellen heeft de regering uiteraard miljarden dollars nodig.
Het is voor Indonesië te hopen dat de huidige regering van Indonesië serieuze pogingen onderneemt om de corruptie te bestrijden, zodat de donorlanden toch de stimulans en de bereidheid tonen om Indonesië te helpen uit haar grote financiële problemen.

(Bronnen: Kompas 6 augustus / 29 augustus 2001 en 11 februari 2002)

< Vorig | Volgend >
[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]