Militaire maffia in Indonesië

de dorpen geplaatst om toezicht te houden op het reilen en zeilen van de bevolking. Het is hun taak te zorgen voor het sociaal welzijn van de kampongbewoners, opdat zij als welvarende burgers de staat kunnen omarmen als hun eigen staat. Ze worden echter gebruikt als spionnen (ogen en oren) van het leger. De meeste babinsa´s hebben een winkeltje in de kampong en verplichten de dorpsbewoners alleen in hun winkel goederen te kopen, met als gevolg dat kleine winkeltjes van de bevolking zelf noodgedwongen gesloten moeten worden.

"Bisnis-bisnis militer"
Op 5 oktober jl. houdt president Megawati Soekarnoputri, in vol ornaat als opperbevelhebber van de strijdkrachten, een toespraak ter gelegenheid van de herdenking van de 57ste verjaardag van de TNI. Hierin komt een en ander naar voren over de rol van het leger als militair en zaken doen (bisnis).
In haar toespraak erkent zij het belang van het leger als de hoeder van de Indonesische eenheidsstaat. Het leger verricht zijn taak in uiterst moeilijke omstandigheden, zeker in deze tijd waar de Indonesische economie nog steeds in een diep dal zit. In tegenstelling tot de buurlanden van Indonesië, die snel de economische crisis te boven komen, is de Indonesische economie nog steeds aan het kwakkelen. Indonesië wordt geconfronteerd met een grote binnen- en buitenlandse schuldenlast die afgelost moet worden. Dat komt volgens de president niet alleen door de economische - maar ook politieke, sociale en culturele factoren, die de staat uithollen. De staat is dan ook niet bij machte geheel te voldoen aan een sluitende begroting voor het leger, zodat het leger zich geheel aan zijn taak als handhaver van orde en veiligheid kan wijden. Deze situatie brengt de legereenheden tot het creëren van mogelijkheden voor zelfvoorziening, hetgeen leidt tot ongewenste praktijken, lees corruptie.
In zijn antwoord zegt de Commandant van de Landmacht (TNI), Generaal Endriartono Sutarto, dat de staat inderdaad de plicht heeft zijn soldaten voldoende te voorzien in hun behoefte om hun sociale zekerheid en welzijn te waarborgen teneinde niet te vervallen in wat hij noemt: "bisnis-bisnis militer." (militaire business).
De president spreekt ook over de Dwi-functie van de strijdkrachten die inmiddels afgeschaft is; nu bevindt men zich in wat zij noemt, de suprematie van de burger. Dwi-functie houdt in dat de militairen hun soldatenfunctie kunnen combineren met een burgerlijke taak. In 2004 zullen er geen zetels meer in het parlement gereserveerd worden voor de ABRI (Indonesische strijdkrachten). Zij die wandaden hebben begaan zullen voor de rechter worden gebracht. Zij waarschuwt ook dat ervoor gewaakt moet worden dat het leger niet degradeert tot een huurlingenleger, als wel een nationaal, strijdvaardig volksleger.

Corruptie deel van cultuur
De Dwi-functie van het leger stamt waarschijnlijk af van het guerrillaleger, dat zich in zijn levensonderhoud moest voorzien om de strijd tegen het Nederlands koloniaal bewind te kunnen voeren. Na de onafhankelijkheid is de Dwi-functie officieel geïntroduceerd als een belangrijke taak van het leger om te helpen in de ontwikkeling en opbouw van het land. Het is ook een feit dat de soldij van de soldaat na 57 jaar onafhankelijkheid nog steeds niet toereikend is om er een gezin van te onderhouden. Het is dan ook geen wonder dat hij of legaal of illegaal moet bijverdienen om een goed bestaan voor zijn gezin te garanderen.
Zolang de Indonesische economie echter blijft kwakkelen, de schuldenlast toeneemt en de corruptie hoogtij viert, zie ik het somber in voor Jan Soldaat een goed bestaan op te bouwen zonder corruptie. Wil Indonesië écht een belangrijk deel van de problemen oplossen dan moet de corruptie op hoog en laag niveau met wortel en al uitgeroeid worden. En dat zal moeilijk zijn, want om de woorden van de vroegere vice-president Mohammad Hatta te gebruiken: "Corruptie is een deel van de cultuur van Indonesië geworden."

Bronnen:
• Newsweek, 26 augustus 2002
• Kompas, 6 oktober 2002