41 jaar onderweg naar politieke onafhankelijkheid
Papua gemeenschap in Noord Nederland herdenkt 1 December
1 december 1961 was het precies 41 jaar geleden dat de Papua's hun nationale symbolen, de Morgenstervlag, het Papua-volkslied 'Hai Tanahku Papua' en het nationale wapen, officieel door het Nederlandse gouvernement werden erkend. Ook de Papua-gemeenschap in Nederland liet deze gedenkwaardige dag niet onopgemerkt voorbij gaan.
Een kort impressie van die dag door Piet Zevenbergen.
Op zondag 1 december jl. organiseerde de Stichting Cendrawasih (Paradijsvogel) te Groningen de jaarlijkse herdenking/viering van die dag. Nadat de "Morgenster"-vlag gehesen was onder het zingen van het "Hai Tanahku Papua" werden de aanwezigen onthaald op koffie en een gezamenlijk ontbijt in het kader van: "Elkaar groeten en ontmoeten." Een thema dat iedereen wel aansprak gezien de vele gesprekken die onderling ontstonden. De secretaris van de Stichting Cendrawasih, mevrouw Tuni, benadrukte dat men blij was zoveel mensen te ontmoeten uit diverse streken van Nederland en voorzitter Piet Wieringa gaf te kennen zich te willen inspannen om contacten te leggen met andere stichtingen.
Na het uitstekend verzorgde ontbijt, met bekende tropische fruitsoorten en hapjes, kwamen enkele gastsprekers aan bod, waaronder de heer Westerbaan van de Stichting Cendrawasih en de heer Viktor Kaisiepo als afgevaardigde van de Papua-Presidium Raad.
De heer Westerbaan sprak over zijn werk in het zendingsonderwijs, toentertijd in de Vogelkop en later bij terugkomst in Nederland door het mede-ondersteunen van studenten via de Stichting Cendrawasih.
De heer Kaisiepo belichtte het heden en het verleden van West Papua. Het verleden is ons bekend en ieder heeft daar zo zijn of haar gedachten over maar hoe ziet die toekomst er uit? Is er nog wel toekomst voor Papua nu alles met de dag negatiever lijkt te worden en mensen in een neerwaartse spiraal terecht dreigen te komen?
Viktor Kaisiepo gaf daar helder antwoord op maar gaf allereerst uitleg over de Papua-vlag. 1 December staat in het teken van de vlag van ons land. Een vlag die symbolisch gezien de vertolker is van wat een volk beweegt en ook is de vlag de vertegenwoordiger van een volk, daarom was het goed om uitleg te krijgen over die kleuren. Blauw staat voor rechtvaardigheid, wit voor vrede, rood voor strijd om recht te krijgen en de witte ster is het symbool voor God almachtig. (Is het daarom dat de kleur blauw niet aanwezig is op de Indonesische vlag?)*
Voorts stelde Kaisiepo de vraag: "Onafhankelijkheid, wat is dat?" In zijn visie moet men om politieke onafhankelijkheid te krijgen, eerst economisch onafhankelijk worden. West Papua heeft bronnen genoeg om economisch onafhankelijk te zijn, maar het land en volk wordt nog steeds in een strak keurslijf gehouden door Indonesië. Daar zal verandering in moeten komen en je ziet die veranderingen ook gebeuren. Het Pacific Forum en de Europese Unie hebben er bij Indonesië op aangedrongen om te blijven praten met de Papua' s en de Secretaris Generaal van de VN, Kofi Anan, heeft Jakarta opgeroepen om de kwestie Aceh en Papua vreedzaam te regelen. Vanuatu heeft duidelijk zijn steun aan het recht van de Papua's gegeven. Pressie dus van buitenaf.
Hoe meer pressie er van buitenaf zal komen op Indonesië, des te meer pressie zal men uit die hoek uitoefenen op de bezette gebieden, en dat is duidelijk te merken. Maar wat is dat 'Indonesië'? Ook Jakarta heeft in de gaten dat er een soort erosieproces op gang is gekomen en dat het land bedreigd wordt door uiteenvallen. Onze taak is dat we elkaar de ruimte geven om te gedijen als volk, niet al te veel terug kijken maar hoopvol de toekomst tegemoet gaan. Papua was, is, en blijft de Taman Eden en God heeft die tuin, dat land aan de Papua' s gegeven.
Na de speeches was er weer gelegenheid om met elkaar onder genot van een drankje te luisteren naar een Moluks kinderkoor. En zoals gewoonlijk kwamen er steeds meer gasten binnen om de herdenking mee te maken op een goede, opbeurende manier.
Ook tijdens deze bijeenkomsten werd men weer gestimuleerd om door te gaan met de strijd. Dat doen we op verschillende manieren, zowel in West Papua als in Nederland, maar met één doel voor ogen:
"Hai Tanahku Papua"
Piet Zevenbergen
* Noot van de schrijver dezes.
[ Begin pagina | Home |
Inhoud archief | Mail
]