Aan het woord..
Christina Ansanay,
Directrice van de Stichting voor de Ontwikkeling van de Gezondheidszorg in West Papua tijdens een seminar in Ennepetal-Voerde in Duitsland, dat plaatsvond van 30 januari tot 2 februari begin dit jaar. Het seminar was georganiseerd door West Papua Netzwerk en had als thema: 'De rol van de vrouw in familie, kerk en maatschappij in West Papua. Wat zijn bijvoorbeeld de omstandigheden waaronder vrouwen in West Papua leven? Hoe organiseren zij zich? Wat zijn hun problemen en wat zijn hun kansen? De antwoorden hierop worden tijdens haar toespraak schrikbarend duidelijk.
Verslag en vertaling door Frank Hubatka
Discriminatie
"Papua-vrouwen worden gediscrimineerd en dat terwijl zij 75% bijdragen aan de economie. Hun verdiensten bedragen slechts 10%. De rol van de Papua-vrouw is belangrijk, maar hun positie is achtergesteld en ze worden nog altijd gediscrimineerd. Op de bevolkingsconferentie van 1996 in Cairo moesten de vertegenwoordigers van de ontwikkelingslanden bekennen dat mensenrechten van (Papua)-vrouwen belangrijk zijn. Papua-vrouwen hebben duidelijk een achterstand in vergelijking tot de situatie van vrouwen in andere gebieden van Indonesik. Onze maatschappij kent veel beperkingen voor Papua-vrouwen. Zo brengen Papua-vrouwen veel tijd door in de tuinen voor de verbouw van voedingsgewassen. Daarnaast moeten zij nog de kinderen grootbrengen hn voor het eten zorgen. Daarom hebben vrouwen in de berglanden te weinig te eten, welgeteld twee magere maaltijden per dag. De grootste porties zijn bestemd voor de mannen. Het gezondheidsrapport van het jaar 2000 stelt dat vrouwen in Wandamen, Jayapura en Jayawijaya ten gevolge van dergelijke discriminatie een hoog sterftecijfer bij geboortes vertonen. Op 100.000 geboortes sterven 1.000 moeders en baby's."
Geweld
"Vele echtgenoten slaan hun echtgenotes zonder dat er bloed aan te pas komt, zodat geweld niet zichtbaar is. De vrouwen worden daarnaast door hun man gedwongen tot seks met andere mannen die dan als boete varkens moeten betalen. Dit speelt zich af in het bergland, bij de kustbewoners moet er in geval van overspel geld betaald worden. De vrouwen worden zo gedwongen tot seksuele handelingen voor geld en varkens. De regels om vrouwen te beschermen zijn nog steeds onvoldoende. Mannen komen nog altijd gemakkelijk weg met seksuele overtredingen. Uit cijfers van het jaarrapport van het ziekenhuis van Abepura blijkt dat in het jaar 2000 meer dan 400 geweldsdelicten werden gerapporteerd van mannen jegens hun vrouwen in het gezin. Veel geweldsdelicten van mannen jegens vrouwen worden niet gerapporteerd, omdat de vrouwen ''malu'' (verlegen) zijn om de zaken naar buiten te brengen."
Vrouw en kerk
"Er is echter een grote vooruitgang zichtbaar in de rol van de vrouwen in de kerk. De kerk laat de vrouwen in diensten voorgaan en er zijn vele vrouwelijke dominees. Hier zijn de verhoudingen dan ook beter. Echter, bij overtredingen, zoals geweld tegen vrouwen, treedt de kerkleiding niet genoeg op. De kerk is paternalistisch gestructureerd. Geweld jegens vrouwen wordt door de kerk gedoogd. Vrouwen krijgen vaak de schuld, ook als mannen schuld hebben. De kerk treedt nog niet op bij AIDS-aangelegenheden, die moeten de familie zelf regelen. Vrouwen hebben zich daarom georganiseerd in NGO's die deze problemen op tafel leggen en vrouwen ondersteunen."
Slechte gezondheidszorg
"Papua's krijgen geen kansen om opleidingen te volgen, zo heeft 80% van de Papua-vrouwen geen opleiding kunnen volgen. Medische voorzieningen zijn slechts in de steden aanwezig en de meeste Papua's leven op het platteland. Veel Papua's krijgen niet de kans om arts te worden en de artsen van elders in Indonesik willen niet in West Papua werken. Van staatswege zijn er programma's voor kinderbeperking opgelegd, de zogenaamde KB's. Veel Papua-vrouwen krijgen echter infecties als gevolg van de spiraal die voorgeschreven wordt. Het zijn de injecties die infecties veroorzaken. Vrouwen krijgen daardoor vaak gezondheidsproblemen, waardoor sommige vrouwen zelfs onvruchtbaar zijn geworden. De slechte kwaliteit van de gezondheidszorg in Papua verergert de situatie."
Gedoogbeleid
"Door de transmigratie is de prostitutie geontroduceerd in het land van de Papua's. Transmigranten krijgen grond voor rijstverbouwing aangeboden, maar na drie jaren raakt de grond uitgeput voor verdere rijstaanplant en zoeken vrouwen van transmigranten werk in de stad en worden vaak prostituees. De staat gedoogt prostitutie via grote bedrijven en prostitutiecentra. Het leger en de politie beschermen de grote bedrijven en misdragen zich tegenover de lokale bevolking. Het leger pakt land van de Papua's af en beperkt tevens de mogelijkheden tot visvangst. De militairen verdienen goed aan de prostitutie en de bescherming van de grote bedrijven en de regering en onderneemt niets om de oorzaken van AIDS te bestrijden. Vrouwen hebben vaker AIDS dan mannen, de officikle cijfers zijn ontoereikend. De regering gedoogt ook het alcoholverbruik. Tachtig procent van de mannen drinkt alcohol wat weer leidt tot geweld binnen de familie."
Vrouwen actief
"In mijn werk als directeur van onze NGO wijs ik de Papua-vrouwen op hun rechten als vrouw. Onze NGO heeft vier speerpunten in haar programma: HIV/AIDS, gezondheidszorg voor moeder en kind, publicaties en medicijnenverstrekking. Wij ondersteunen mensen die met HIV/AIDS besmet zijn. Hiertoe hebben we twee klinieken, een kliniek bevindt zich in het centrum van de stad en is bestemd voor prostituees en straatkinderen. De campagne "Papua-land, vredeszone'', wordt ook door vrouwen gedragen. De vrouwenorganisaties in West Papua ontplooien hiertoe veel activiteiten zoals marsen, demonstraties en behandelen problemen die aan de orde komen op conferenties, zoals AIDS en geweld van mannen tegen vrouwen. In Jayapura zijn er 13 vrouwen-NGO's en in november, december 2003 werd gezamenlijk campagne gevoerd met als onderwerp "Geweld tegen vrouwen". Duidelijk werd dat vrouwen hulp nodig hebben, waaronder ondersteuning van internationale netwerken van vrouwen. Daarnaast moeten ze de kans krijgen om opleidingen te kunnen volgen in bijvoorbeeld economie, rechten of ze moeten de mogelijkheid krijgen om in het buitenland te kunnen studeren. Tot slot moeten we werken aan een betere wetgeving voor vrouwen, regels op lokaal, gemeentelijk niveau."
[ Begin pagina | Home |
Inhoud archief | Mail
]