Bliksembezoek van "New Papua Network" aan Nederland

Kort verslag van de bijeenkomst met Papua-delegatie in Den Haag op 23 juni jl.

Zacharias Sawor

Op zondagochtend 17 juni om 5.40 uur arriveerde een groep van acht Papua's uit West Papua op Schiphol voor een korte tussenstop. De groep noemt zichzelf: "New Papua Network" en is op eigen initiatief naar Europa gekomen. Simon Senkerij, van 1982 tot 1992 werkzaam als zendingsarts in Papua en derhalve bij de meeste leden van de delegatie bekend, lukte het om op zeer korte termijn vanuit Jakarta een organisatie bereid te vinden de groep uit te nodigen en garant te staan voor hun verblijf in Nederland: de Synode van de GIM (Gereja Injili Maluku/Molukse Protestantse Kerk) was hiertoe bereid. De reiskosten zijn opgebracht door individuele personen, waarvan de namen ons niet bekend zijn. De volgende dag, maandag 18 juni, zou de delegatie naar Londen vertrekken voor besprekingen met leden van het Engelse Hoger Huis (House of Lords), de mensenrechtenorganisatie Tapol (Mevrouw Carmel Budiardjo), leden van Chatham House, etc. Na het bezoek aan Londen keerde de delegatie terug naar Nederland voor een kort bezoek van enkele dagen, voordat het de 24ste juni weer vertrok naar Brussel en daarna naar Genève. Een verslag van dit bliksembezoek.

"New Papua Network"
De groep bestaat uit: Drs. Simon Patrice Morin, lid van DPRI (Indonesische Parlement)
Drs. Hanna Hikoyabi, Vice-Voorzitter MRP (Papua-Volksraad)
Ir. Wynand Watory, Voorzitter Commissie van Mensenrechten en Milieu van DPRP (Provinciale Raad).
Ds. Jemima J. Krey, Vice-Voorzitter van de GKI (Evangelische Christelijke Kerk) di Tanah Papua
Sofia Maipauw, SH, Vice-Voorzitter Papua Vrouwen Solidariteit
Ds. Marieta Naomi G. Sahertian, Algemeen Secretaris Nationale Solidariteit met Papua
Drs. Izak Morin, MA. Docent Universitas Cendrawasih, Jayapura
Dr. Karel Phil Erari, Uitvoerend Comité van het Partnerschap voor de Reformatie in het Indonesische Gouvernement (groepsleider)
Het doel van de missie naar Europa wordt door henzelf verwoordt in de inleiding van hun lezing bestemd voor Londen, Europese Unie en Geneve met als titel: ''Papua today between Ideal and Reality, a Visit of Papua Delegation". Samengevat bevat deze inleiding hun aanklacht (en die van Papua's in het algemeen) aan het adres van de Indonesische staat voor het feit dat ze niet in staat is om én de Democratie én de uitvoering van Goede Bestuurlijke Principes te handhaven. De missie heeft dan ook als doel om het belang van Sociaal, Cultureel en Politieke Transformatie in Papua te promoten om zo tegemoet te komen aan de reeds langgekoesterde aspiraties van de Papua's. De groep uit haar bezorgdheid over het feit dat de Indonesische Regering de basisrechten van het volk in Papua niet respecteert. De mensen raken dan ook hoe langer hoe gefrustreerder door de inconsistente houding van Jakarta t.a.v. de Speciale Autonomie Wet die niet volledig wordt uitgevoerd. Omwille van de goede naam van Indonesië en het volk van Papua zoekt de delegatie nieuwe wegen en nieuwe benaderingen om onderling vertrouwen tussen de Regering van Indonesië en het volk van West Papua te bewerkstelligen, waarbij het Gerechtigheid, Vrede en Integriteit in heel Papua een feit zal zijn.

Bijeenkomst New Papua Network met de Papua-gemeenschap
Op 23 juni jl. vindt er een bijeenkomst plaats in Den Haag met New Papua Network, de Papua-gemeenschap in Nederland en andere geïnteresseerden. De voertaal is Indonesisch en de bijeenkomst wordt geopend door de heer Simon Morin. De heer Phil Erari, tevens de groepsleider, zit de vergadering voor en waar nodig wordt er Nederlands vertaald. De bijeenkomst duurt uiteindelijk 4 uur en de punten ter discussie waren 1) Democratie, mensenrechten, economische en sociale rechtvaardigheid, 2) Gezondheidszorg en 3) Onderwijs.
De heer Wijnand Watory, lid van het Provinciaal Parlement, maakte zich zorgen over het welzijn van het Papua-volk in de toekomst. Hij gebruikte zelfs de woorden: "Papua akan hancur" (Papua zal worden vernietigd) als er niet van buiten wordt ingegrepen om de nodige veranderingen te realiseren. In zijn hoedanigheid als provinciaal parlementslid waarschuwde hij vaak over zaken die misgaan of dreigen mis te gaan, maar volgens eigen zeggen is dit tegen "dovenmansoren" gericht, m.a.w. van hogerhand wordt hier niets tegen gedaan.
Drs Simon Patrice Morin van het Nationale Parlement beschuldigde ook eigen mensen, hoge Papua-ambtenaren, bupati's en andere kantoorhoofden, van corruptie. "Wij beschuldigen de Indonesiërs van corruptie, maar wij zijn niet beter dan hen", aldus Morin. Hij benadrukte de onderlinge samenwerking, want zonder samenwerking kunnen we niets bereiken. Er moet een goede middenweg te vinden zijn om uit de impasse te geraken.
Mw Ds. Jemima J. Krey is vice-voorzitter van de GKI maar sprak niet namens de kerk. Zij sprak wel namens de vrouwenbeweging waarvan zij lid is. De rol van de vrouw wordt vaak onderbelicht, maar zonder de vrouw is er immers geen leven mogelijk. Christus werd geboren uit de heilige baarmoeder van Maria. De vrouw zorgt voor het welzijn van het gezin, de man en de kinderen. Zij wilde wel benadrukken dat door de kerk er ook vrouwen in de Volksraad (MRP) zijn aangesteld. Zij betreurde dat door tegenwerking van de overheid er na vijf jaar MRP nog steeds geen zichtbare resultaten voor het volk te zien zijn.
Mw Sofia Maipauw, SH die namens de vrouwenbeweging sprak, benadrukte dat de vrouwen overal hun stem moeten laten horen, dus in de kerk, het parlement, de MRP en in andere organisaties. Zij sprak ook over de gebrekkige totstandkoming van de MRP. Verder klaagde ze over het feit, dat alle "strategische functies" door Indonesiërs worden ingenomen. De Papua's staan nog altijd langs de zijlijn als ''penonton'' (toeschouwer), terwijl de Indonesiërs met de scepter zwaaien in het land van de Papua's.
Mw Ds. Marieta Naomi G. Sahertian, Algemeen Secretaris van de Nationale Solidariteit voor Papua, sprak over het belang van de dialoog, waarbij beide kanten op basis van vertrouwen moeten onderhandelen. Zij gebruikte de Engelse term "trust-building" (het opbouwen van het onderlinge vertrouwen tussen de onderhandelende partijen). Ze sprak over de zogeheten "para-para dialoog" die in december 2005 in Biak begon en nu in andere plaatsen zoals Manokwari en Merauke navolging krijgt. Para-para is het Indonesische woord voor "rek" (zithoek in het Biaks "kaderen"), waar ouderen 's avonds bij elkaar komen voor overleg over gezamenlijke belangen, het Biakse begrip "Kankaïn karkara" (streekraad). Voor de eerste para-para-dialoog in Biak kwamen er afgevaardigden uit Japen/Serui. Gewone mensen komen zo bij elkaar om van gedachten te wisselen over hun eigen specifieke problemen en eventuele oplossingen. De para-para-dialoog geeft ook een blad uit: Sampari (Morgenster), de ster die hoop geeft aan mensen.

Gezondheidszorg
De gezondheidszorg in de provincie is volgens alle delegatieleden erg alarmerend. Toename van ziektes als HIV/AIDS, malaria, tuberculose, framboesia en andere ingevoerde ziektes als de wormziekte, die via geïmporteerde varkens op mensen overgaat, is zorgwekkend in Papua. Hun rapport vermeldde dat 3000 onderzochte patiënten allen HIV-positief blijken te zijn. Moeder- en kindersterfte is ook hoog. Van de 500 moeders in de Wandamen-regio is 20% overleden d.i. 100 op 500, hetgeen zeer hoog is. In Jayapura is 10% van de 100 moeders overleden, dus 10 op 100. In Boven Digoel is 12% van de 50 moeders, d.i. 6 moeders per 50. Op provinciaal niveau is het percentage kinder- en moedersterfte 10%. Door de Indonesische repressieve politiek zijn er in de loop van de ruim 40 jaar bezetting 100.000 Papua's omgekomen of verdwenen. Van de thans 2,5 miljoen inwoners van West Papua zijn slechts 1.5 miljoen Papua. Toen de Nederlanders in oktober 1962 vertrokken telde het aantal inwoners van West Papua 800.000. Hetzelfde inwonergetal als dat van het buurland Papua New Guinea dat sinds 1975 onafhankelijk is. Thans telt de bevolking van PNG 6 miljoen. In West Papua daarentegen is het bevolkingsaantal gedurende de Indonesische "aanwezigheid'' niet verder gekomen dan een magere 1.5 miljoen inwoners.

Onderwijs
Het onderwijs is qua kwantiteit vooruit gegaan, maar de kwaliteit is ver achtergebleven ten opzichte van andere delen van Indonesië. Vooral in de kampongs is het slecht gesteld. De oorzaak ligt veelal in gebrek aan goede leerkrachten, vooral gedisciplineerde leraren, en het gebrek aan basisbenodigdheden zoals boeken, schriften, potloden, etc.
Drs. Izak Morin, docent aan de Uncen, sprak over de plannen van de Synode van de GKI om een Christelijke Universiteit van Papua in Jayapura/Kota Raja op te richten. Schrijver dezes stelde naar aanleiding hiervan een vraag: waarom niet eerst een christelijk ziekenhuis oprichten in plaats van een christelijke universiteit? Dit omdat er al zoveel scholen zijn, van lagere scholen tot universiteiten, en het met de gezondheidszorg erg slecht is gesteld. Mevrouw Ds. Krey, Vice-Voorzitter van de GKI, antwoordde hierop dat de GKI-synode tot twee maal toe een besluit genomen had tot de oprichting van een Christelijke Universiteit en dat dat dan nu wordt uitgevoerd. Dr. Karel Phil Erari wordt aangewezen om voorbereidingen te treffen. Mevrouw Krey voerde ook als argument aan dat de GKI een kwalitatief goede universiteit wil oprichten. De kandidaten moeten de Engelse taal goed kunnen beheersen om ook in het buitenland te kunnen studeren. Voor de financiering ervan wordt een beroep gedaan op alle GKI-leden, die elke maand Rp 100.000 op de rekening van de zogeheten Dana Abadi (Permanent GKI-fonds) zouden moeten storten. Een belangrijk punt zal zijn het vinden geschikte docenten en onderzoekers voor een universiteit die kwalitatief beter moet zijn dan de huidige opleidingen. Een goede hogeschool of universiteit dankt haar bestaan immers met name aan zeer hooggekwalificeerde docenten en/of hoogleraren, die hun kennis goed kunnen overbrengen op haar studenten. Aangezien goede docenten een dure aangelegenheid zijn voor het arme GKI, zal dit geen gemakkelijk taak zijn.

Vragen
Uit het publiek kwamen vragen van o.a. Demy Kurni uit Deventer en Betty Ireeuw-Kaisiëpo uit Delft. Beide vragenstellers benadrukten het belang van het onafhankelijkheidsideaal van de Papua's onder meer bekend als "M" (Merdeka: vrijheid). Fred Ireeuw uit Slagharen plaatste een vraagteken achter de dure buitenlandse reizen die delegaties uit Papua à la moment naar het buitenland maken. Wie betaalt al deze reizen? Wat bereik je hiermee? Er zijn immers scholieren en studenten die hun studie niet eens kunnen bekostigen. De delegatieleider Phil Erari noemde daarop noemde Mw. Joanne van CSW (Christian Solidaritity Worldwide) die de Papua's goedgezind was en die hen tevens een stoomcursus gaf over hoe diplomatie te bedrijven. De vraag van Semuel Asmuruf ging over wat "wij" hier in Nederland als bijdrage aan de strijd geven, een vraag gericht aan de Papua's in Nederland. Viktor Kaisiëpo, vertegenwoordiger van Dewan Papua, voelde zich geroepen die vraag te beantwoorden. Volgens hem zijn veel Papua's in Nederland actief in stichtingen die op sociaal-economisch en educatief gebied opereren en zo steun verlenen aan het thuisfront. Op deze manier kunnen ze een bijdrage leveren aan de armoedebestrijding in hun eigen land. Viktor Kaisiëpo zelf, van Stichting Papua-lobby te Amersfoort, vertegenwoordigt het Presidium van de Papua-raad in het buitenland die bekendheid geeft aan de buitenwereld over de strijd van de Papua's voor de vrijheid van hun land en volk.

< Vorig | Volgend >

[ Begin pagina | Home | Inhoud archief | Mail ]